| Onrudee's profile*^ขีด-ขีด-เขียน-เขียน^*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
*^ขีด-ขีด-เขียน-เขียน^*-KeeP Walking---> July 01 งานรับปริญญาพี่เต่า 833 ไม่อยากจะเชื่อเลย เวลามันผ่านไปเร็วจริงๆ วันนี้ไปงานรับปริญญาพี่เต่า กิดดามา รู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งจะรับปริญญาอยู่แหมบๆ
วันนี้พอไปงานแล้วรู้สึกดีอ่ะ เหมือนบรรยากาศเดิมๆกลับมาอีกครั้งนึง จริงๆเรื่องของเรื่องคือเพราะได้เจอเพื่อนๆ ซึ่งปกติเนี่ย นัดกัน
ด้วยความยากเย็นยิ่งนัก แต่ละตัวนี่... กว่าจะว่างกัน ไปกับฟงกับแฟนหมดด เครียด! ต้องเป็นแบบ งานรับปริญญา ไรงี้ ถึงจะได้เจอกัน
ก็ดีหวะ ได้เจอเพื่อนเก่า คิดถึงดี รู้สึกหน้าตาแต่ละคนก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ยังไงก็อย่างงั้น แต่จริงๆวันนี้เหมือนจะไม่ได้มายินดีกับ
พี่เต่าเท่าไหร่ เหมือนแบบ มาถ่ายรูปกับเพื่อนๆกันเองมากกว่า 55 ถ่ายกันเข้าไป้ รูปพี่เต่าเยอะม้ากกก 55 แต่ก็ยินดีกับกิดดาด้วยหวะ จริงๆนะ
เสร็จแอบไปร้องเกะต่อ มันส์ดี รู้สึก 2 ชม.ในห้องเกะไวอย่างกะโกหก จริงๆเพราะคืนก่อนไปสองสลึงมา แล้วดันได้ไปแค่ชม.เดียว
เนื่องจากมีเรียนบวกกับวันศุกร์รถติดโคตรรไปถึงก็อยู่ได้แปปเดียวก็ต้องกลับ เลยเก็บกด วันนี้เลยเต้นในเกะแม่งเลย...สรุป
อยู่ในเกะนานกว่าอยู่ในผับอีก 55 ดีๆ มันส์ดี
จริงๆวันนี้ก็มีความสุขดี เพราะหลังจากนั้นก็แวะไปโรงเรียน ไม่รู้อารมไหน อยู่ๆนึกอยากไปโรงเรียน เป็นโชคดีของแอนและแจนด้วยแหละ
ที่ไอก้อยมันจอดรถไว้ที่เตรียมฯ เลยได้ขับเข้าไปใน รร (ไม่งั้นไม่ได้แรดเลยนะเนี่ยย!) ไม่น่าเชื่อเลย ไม่ได้เข้าโรงเรียนนาน สวยขึ้นเป็นกอง!
เหมือน รร เป็นดารา...นับวัน ...ยิ่งสวยขึ้น (สงสัยโรงเรียนเป็นผู้หญิงคิดบวก (ตาม concept BSC ให้ผู้หญิงคิดบวก..ยิ่งสวยขึ้น)
ไหนๆก็ไหนๆแล้วประจวบกับวันเสาร์ไม่มีใครอยู่ เลยอยู่ถ่ายรูปกันซะเลย แบบแรดกันได้ใจจริงๆ... ดีนะ! ไม่มีใครมา (จริงๆก็มีคนเห็นแหละ
แต่ไม่สนใจ!) ชอบหวะ อารมเหมือนกลับไปเป็นเด็กๆเลยย (อยู่ที่ทำงานทำแบบนี้ไม่ได้ เก็บกดด!) ดีนะ สะใจดี วันหลังต้องหาแนวร่วมอีก 55.
อย่างน้อย e-Jan คนนึง มรึงถูก include ไปเรียบร้อยแล้ว กรึ๊บกรึ๊บ.
อื มนี่มันตสองแล้วนี่นา ง่วงและ ไปนอนละดีกว่า วันหลังค่อยมาอัพใหม่
May 20 อยู่กับตัวเองก็ดีเหมือนกัน ช่วงนี้ว่างๆ เลยหาเวลามานั่งอัพบล็อค ดีเหมือนกัน หาอะไรทำ ตอนนี้บรรยากาศเป็นใจมาก
นั่งชิวอยู่บ้านวันอาทิด เรื่องราวผ่านมามากมายอีกเช่นเคย อะไรๆที่เคยมีก็ไม่มี
อะไรบางอย่างที่ไม่มีก็มี โลกนี้มันไม่แน่นอนจริงๆ
บางทีแค่คิดว่า การอยู่คนเดียวอย่างงี้ก็ดีเหมือนกัน คงจะได้รู้ว่ามันมีอะไรอีกหลายอย่างที่
ต้องคิด ที่ต้องทำ คนเราถ้าเค้าไม่ใช่ของๆเราจะให้ทำยังไงมันก็ไม่ใช่อยู่ดีแหละ จะยื้อไปก็
ไม่ช่วยอะไร ก็ดี จะได้พักกันทั้งคู่ คงจะทำให้เราต่างได้เจอ ได้เห็นอะไรที่ดีกว่าเดิมในโลกภายนอก
แต่อย่างน้อยสิ่งต่างๆที่ผ่านมามันคงได้ทำให้เราเรียนรู้ว่าต่อไปเราควรจะรักษามันอย่างไร เป็นอย่างนี้
คงดีที่สุดแล้วแหละ
ตอนนี้ทำงานที่ใหม่ (อีกแล้ว) ค่อนข้างโอเค ดีที่เจอเพื่อนร่วมงานดี เจ้านายโอเค แถมยัง
มีพี่คอย Train งานให้ส่วนตัวอีก ช่วงนี้เลยสบายหน่อย แต่ยังไม่รู้ว่าตอนหลังจะเป็นยังไง ก็ต้อง
รอดูๆกันต่อไป
ปล: (ช่วงนี้คิดถึงเพื่อนๆหวะ ถ้าจะไปไหนบอกกรูด้วย ช่วงนี้กรูไม่อยากอยู่คนเดียว ) July 04 ดีใจมากมาย และแล้วเราก็ห่างหายไปจากบล็อคเป็นเวลานานอีกเช่นเคย ที่ผ่านมาเรื่องราวมากมาย
เมื่อวานก่อนวันเสาร์ซ้อมรับปริญญาดีใจจัง ไม่คิดว่าจะมีคนมาดีใจกับเรามากขนาดนี้ (ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนเหมือนไอเทพนะ แต่มันรู้สึกอย่างงี้จิงๆ) อยากขอบคุนหลายๆคนเลย ที่มา บางคนก้อเอาของมาให้ ทั้งที่เราไม่คิดว่าจะมาด้วยซ้ำ แค่เค้ามาถ่ายรูปด้วยนี่ก้อดีใจแล้ว ขอบคุณเพื่อน 833 โบ นุช แล้วก้อคนอื่นๆที่คอยเป็นธุระให้ เพื่อนเตรียม ชมรม เซนต์โย เพื่อน F@ST เพื่อนSIP, NIP, พี่รหัส และอีกมากมาย ขอบคุนแจนที่อุตส่าห์คอยถือของให้ เดินเอาของไปเก็บที่รถให้ (กูซึ้งใจมึงจิงๆหวะ กูรู้สึกเหมือนวันนั้นกูเป็นราชาเลย) ขอบคุนปอ จั๊ด ที่อุตส่าห์นั่งรถไฟมาเพื่อเรา ขอบคุนคนอื่นๆอีกมากมายที่ทำให้เรารู้สึกดีขนาดนี้
อืม แล้วก้อ วันซ้อมรับฯของเพื่อนก็สึกสึกดีแหละ ถึงที่ผ่านมาบางคนอาจจะไม่ค่อยได้คุยเท่าไหร่ แต่พอเห็นเพื่อนใส่ชุดครุยเท่านั้นแหละ ดีใจด้วยจิงๆ ดีใจที่เห็นเพื่อนเราสำเร็จ ทั้งนัท เทพ โอม เอ็ม 833 แล้วก้อวิดวะคนอื่นๆ เพื่อนคนอื่นๆอีก เป็นความรู้สึกที่ดีทีเดียว
แล้วก้อตอนนี้เราทำงานที่ SCB ได้เดือนนึงแล้วแหละ ทำยังไม่ทันไรเลย ออกซะละ! พี่เค้าคงมองภาพลักษณ์เด็กจุฬาไม่ดีแหงเลย แต่มันก้อจิงนะ เดินทางไกลนี่มันมีผลจิงๆหวะ เดินทางก็นาน กลับบ้านก็หมดแรง ไม่เหลือแรงให้ทำอะไรต่อเลย เสียดายเวลาเหมือนกัน ก็เลยต้องย้ายในที่สุดนี่แหละ แต่พูดก้อพูดเหอะ ก็น่าเสียดายอยู่ที่ต้องออก เพราะพี่ที่นี่ใจดีมาก น่ารักทุกคนเลย อยู่กันแบบพี่น้อง อายุก้อใกล้ๆกันก้อเลยพูดจาภาษาเดียวกัน อยู่แล้วก้อฮาๆดี ก้อดีเหมือนกัน แอบเสียดาย แต่มันก้อ ได้อย่างก็ต้องเสียอย่างแหละ เลือกไปแล้วนี่นา คงต้องทำให้ดีที่สุดหละ
อืม วันนี้พอแค่นี้ก่อน ต้องค่อยๆปล่อยทีละแก๊ก เดี๋ยวหมดมุข! ไม่หรอก จิงๆคือขี้เกีจพิมละ ไว้เดี๋ยวจะมาเขียนใหม่
April 09 On the WAY-- อืม ไม่ได้อัพเดทบล็อกมานานอีกเช่นเคย ตอนนี้ก้อพ้นสภาพความเป็นนิสิตละ เวลาผ่านไปเร็วยังกะโกหกจริงๆ ตอนนี้เพิ่งอบรม NIP เสร็จ ดีมากๆเลย ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รู้จักเพื่อนทั้งหมดแต่ก้อรู้สึกว่าได้อะไรมามากอยู่จากโครงการนี้ เพื่อนๆก็ดีนะ เฮฮากันดี เออ แต่ก็ไม่คิดว่าเรียนจนจบแล้วยังต้องมาเต้นสันทนาการอีก คือมันจะมีกิจกรรมกีฬาสีในโครงการ ร้องๆเล่นๆเต้นๆเหมือนไปปล่อยแก่เลยแหละ แต่ก้อยังดีนะ ที่ยังระลึกความหลังของการเป็นทีมสันได้อยู่ เลยเต้นได้ไปเรื่อย
แต่พอถึงวันทำเคสนี่สิ ก็เหนื่อยอยู่เหมือนกัน คือท้าวความก่อนว่าเค้าจะให้วิเคราะห์หลักทรัพย์ กลุ่มเราได้บริษัท TPC (Thai Plastic and Chemical) ก็ดีนะ ที่ได้ทำเพราะปกติอยู่ในภาคปุ๊กจะเป็นคนทำ เพราะปุ๊กเทพมาก เราเลยไม่ต้องเหนื่อยเลยก็ทำแต่วิเคราะห์เชิงคุณภาพไป แต่พอมาทำเคสนี่ ในกลุ่มมีเด็ก Finance อยู่ไม่กี่คน เลยต้องรับส่วนวิเคราะห์มาโดยปริยาย ก็เหนื่อยอยู่ แต่ก็สนุกดี นอนน้อยไปหลายวัน ไม่อยากบอกว่าบางวันเว่อร์ไม่ได้นอน เป็นรัยมากป่ะ แค่เคสขำๆเอง รู้สึกว่าบางทีไม่ต้องจริงจังมากก็ได้ ไม่ใช่การแข่งขันอีกตะหาก แค่กรรมการนั่งฟังเฉยๆ ทำแค่ไหนก็ได้ แต่เอาเหอะ ไหนๆก็ไหนๆละก้อทำเต็มที่ไปแหละ เลยรู้สึกว่ารู้อะไรขึ้นเยอะเลย ดีเหมือนกัน อืม แต่จบโครงการก็ยังหวิวๆอยู่แฮะ เพราะตอนนี้ก็ยังไม่ได้งานดีนัก ก็รอดูๆอยู่ ตอนนี้มีได้ที่กรุงศรีกับกรุงไทย แต่ก็ต้องรอดูๆต่อไปแหละ
อืม เมื่อวานไปเดินสวนลุมไนท์มา ตอนแรกคิดว่าจะไปเลี้ยงวันเกิดเนียร์เฉยๆ (วันเกิดที่มีเค้กง่ายๆ คือไม่มีทงเทียนใดๆ ตั้งขึ้นมาก้อกินๆๆ) แต่ก้อนะ ไปสวนลุมไนท์หรอ ก้อด๊ะ จิงๆก้อแอบอยากกลับบ้านเร็วเพราะก่อนหน้านี้กลับบ้านดึกทุกวัน แต่เดินเมื่อวานก็ดี มีความสุขดี ไม่ได้เจอหน้าเพื่อนๆนาน ถึงจะไม่ครบก็ตาม แต่ที่กลับดึกไม่ได้ห่วงไรหรอก ป๊าม๊าเริ่มน้อยใจละ กลับดึกอะไรนักหนา ก็เกรงใจเค้าอยู่ แต่ก้อนะ ก้อยังกลับดึกอยู่ดี เดี๋ยวฝึก SIP กลับดึกอีก คงต้องลดๆแล้วแหละ...เนอะ February 27 เฮ่อ! ทำไปได้! ก้อนะ วันก่อนไปสัมพาดงานที่แบงค์ไทยพาณิชย์มา แต่สาขามันอยู่ไกลอ่ะ เทพารักษ์นู่น ตอนสัมพาดนี่พี่เค้าก้อใจดี้ใจดี ดูชิวดี ก้อแอบมั่นใจ ปรากฏวันนี้เช้าเค้าเพิ่งโทรมาบอกว่า ไม่ได้ ก็เลย failๆ อ่ะ เพราะคนที่ไปสัมพาดก็มีแค่เรากะเพื่อนเราอีกคนเองเลยแบบ... นี่ชั้นแย่ขนาดนั้นเลยหรอ หรือเป็นเพราะว่าเราเรื่องมากเกินไป สงสัยพี่เค้าคงจะดูรู้แหละว่าเราคงจะทำไม่นานแล้วก้อไม่ได้อยากทำงานสาขา แถมยังเรียกเงินเดือนสูงอีก เริ่มงานก้อได้ช้ากว่า เรื่องมากไปป่ะเนี่ย ก้อสมควรอยู่ที่จะไม่รับแต่ก้อนะ นี่เราอยากทำงานธนาคารจิงๆหรอ? เหมือนกับถึงได้ที่เทพารักษ์ก็ไม่อยากทำอยู่ดี แล้วก้ออยากทำงานในตัวเมืองมากกว่า มันอาจเป็นเพราะเป็นชีวิตที่เคยชินมั้ง หรือไม่ก้อเราเป็นคนติดแสงสีเข้าให้ เพราะแถบนั้นก้อไม่มีอะไรเลยจิงๆ โล่ง ไม่มีที่เดิน ไม่มีที่เที่ยว มีแค่ Tops Supermarket ที่อยู่เลยไปอีก 500 เมตร กับตลาดเล็กๆ แค่นั้นจิงๆ ก้อเลยไม่อยากทำ รู้สึกอย่างงี้มันแย่ไปมั้ยอ่ะ?
|
||||
|
|
